Trainingsweekenden



Leiden
15 maart 2014
Richard, Jur en Ronald L. rijden het Zoetemelk rondje over een nieuw parcours. Bij vertrek verassingsbezoek van Marc Pieter en Elise. Een stuk warmer dan vorig jaar maar wel weer traditioneel veel wind, dus geen 100 maar 75 km. Bij de verzorginspost deze keer krentebollen genoeg, de logistiek begint op orde te komen.
Maarssen
17 mei 2014
Richard, Jur en Ronald L. rijden een rondje Utrecht van 109 km langs nieuwe kastelen, oude kastelen (Romeinse castellums) en rijden een heel stuk van de Limes (= grens) route van het Romeinse Rijk aan het begin van onze jaartelling. Bij het laatste castellum (Wijk bij Duurstede) lunchen we en genieten van het uitzicht over de Nederrijn. Op de terugweg de verschillende klimmetjes van de Utrechtse Heuvelrug culminerend in het oversteken van de nu in ongebruik zijnde start- en landingsbaan van vliegveld Soesterberg. Een prachtige zonnige dag na de overvloedige regen van de afgelopen week.
Route Rondje Utecht

De Fietsweek


Start: Landeck Finish: Bormio.
Periode: 31 augustus - 5 september.

Dag 0: Le jour avant


Zaterdag voorbereiden en inpakken voor de jaarlijkse fietsweek. Winterspullen mee, regen en lage temperaturen voorspeld in Oostenrijk. Net na 19.00 melden Jur en Agnes zich. Kopje koffie en hup richting Limburg. Via Antwerpen deze keer omdat de A58 afgesloten is. Snelwegverlichting uit, de Belgen zijn eindelijk zuinig geworden. Gezellige avond met Annet, Tessa, Tristan, Ronald, Ger en Jur. Onze gedachten gingen geregeld naar Marc Pieter.

Dag 1: Eygelshoven - Landeck


Zondag op een normale tijd op. Het is maar 700 km naar Oostenrijk, Landeck. Fietsen passen en wonderbaarlijk in een keer ok. Veel, heeeeeeel veel Baustelles en veel, heeeeeeel veel regendruppels, Unfalle en Stau op de deutsche Autobahn. In de file met regen en als muziek "laat me niet staan" , "It giet zo als it giet", "we will survive". "Vlieg met me mee naar de regenboog, Germany no points", "Al rijdt een fietser in het rood, er is leven na de dood, ook al heet je Herman Brood, er is leven na de dood".

Een eekhoorn niet zo groot, ontsnapt nipt aan de bandendood. Het spannendste en meest enerverende onderweg. Na bijna 9,5 uur met 3 uur vertraging rijden we Landeck in. Dorpje aan de Inn. In de stromende regen snel de auto uitpakken om onszelf aan de Stammtisch met bedenkelijk Oostenrijks snorretje aan het Weizen weer terug te vinden. Fietsen in een megaschuur waarbij het lichtknopje de garagedeur bedient. Het wordt gezellig aan tafel en gaat gewoon door waar we gebleven waren, de Vuelta..."vanuit de start regende het .........................................demarrages" tot wat erger is: ”een misbijtende Suarez versus een geslaagde tackel met 2 benen of een bijna perfecte maar net 001 seconden te laat”. Je kunt er een boek over schrijven. Een ding zeker, Blatter mag weg. De (on) logica van het transfersysteem met begrotingen gebaseerd op de mogelijke verkopen van spelers die ooit bij FC X speelden. Na de lekkere schnitzels, tussen de buien door op pad door Landeck oben en unten, niet echt authentiek. Nog een Weizen aan de Stammtisch en hop naar bed. Ik val als een blok ......zzzzzzz.


Dag 2: Landeck - Kaunertaler Gletscherstraße - Landeck


Afstand: 103 km
Hoogtemeters: 2300 m
Temperatuur: -2 tot 20 Celsius

Pas: Kaunertaler Gletscher(2750 m)

Route details


Goede afspraak om te blijven liggen als het om 8 uur nog regent. Middag immers beter weer voorspeld. We blijven dus liggen. Even na 11, na een kort bezoek aan de supermarkt M- Preis, -de snackcar maar vooral zijn bestuurder wordt node gemist-, stappen we goed ingepakt op de fiets. Na minder dan 2 km staan we al weer stil. Bergwerkzaamheden met vallende bomen, takken, stammetjes en stenen tot gevolg. Man met motorzaag ongezekerd op de helling. Madness! Door, langs de Inn, op een gevaarlijk drukke weg tot Prutz (12km) om aan de bijna 40 km lange klim naar de Kauner gletscher te beginnen. Eerste stuk zou meevallen. Ja ja, leer mij de Oosstenrijkse hellingen kennen, zeer afwisselend, diverse >10 tot zelfs flinke stukken tot 14%. Hard werken. Na 8 km lunch in een mega sporthotel met fraai authentiek ingepakte Dirnls. Tolweg (panorama strasse) op zonder te betalen. Voor straf bijna direct weer % tot 15% tot het stuwmeer op 1712 hm. Onderweg nog fraaie houtkunst en een steengroeve waar 400 m hoger een graaf/hak machine zijn destructieve werk staat te doen. Hoe die daar gekomen is?

Na het 5 km lange stuwmeer begint het steile wandfietsen opnieuw. Bochten volgen elkaar snel op. Op 2178m, bocht 10 besluit ik dat het goed is. Temperatuur is inmiddels 4C en ik voel helemaal leeg. Ice Bucket filmpje gemaakt, me verder ingepakt en omgekeerd. Mijn vrienden gaan door de mist en sneeuw in tot ongekende hoogte en belachelijke temperaturen. Mijn nieuwe fiets daalt als een streep. Voelt goed. Hoe lager ik kwam hoe lekkerder het voelde. De 11 C in het dal voelde warm aan; alles is relatief. Het laatste stuk beginnen de voeten weer iets te voelen.Na meer dan 2 uur komen de mannen weer retour. 7 km meer tot de top in de mist bij 2750hm, voldoende sneeuw en minus 2.

Boven liep de warme chocolade helaas niet dun door de mond. Half 5 alles zu, "jullie hebben 3 minuten om de choco weg te tikken". Geen bord te vinden, de lift als alternatief. Dan maar afdalen met klompvoet en vingers. Bij het stuwmeer de verdiende choco. Analyse achteraf: het missen van de choco boven: schuld van de eerder vermelde bomen snoeiers. Na het eten alles weer ok. Klaverjassen: weer nat, doe maar een Weizen!


Dag 3: Bormio - Passo di Gavia - Bormio


Afstand: 53 km
Hoogtemeters: 1450 m
Temperatuur: 9 tot 25 Celsius

Pas: Passo di Gavia(2652 m)

Route details


Vroeg op richting Italië. Over de Reschenpass. Stuwmeer met verzonken kerkje. In de prachtige afdaling, een zeer breed groen dal dat langzaam slingerend naar beneden loopt, een aparte laatste rustplaats met weids uitzicht en wij, “wij turnen om de urnen”.

We worden via de Umbrail richting Bormio gestuurd. Steile wand met heel veel haakse bochten. Vrij? .......vrij. gas! Koffiestop op de flanken van de Stelvio in de afdaling. Old en wise van Alan Parsons leidt tot een aantal fiets mijmeringen: Oud ben je als je zo wijs bent dat je niet meer tegen de Stelvio op fietst. Je bent wijs als je te oud voelt om de Stelvio op te fietsen. Alle 4 fietsen we de Stelvio op...trek je conclusie! Direct na aankomst in Bormio, omkleden en op de fiets voor de 1e km's langs de rivier, sterk stijgend.

Pasta lunch en door naar de Gavia. Met zijn 4n rijden we rustig naar boven, totdat de percentages weer ruim boven 10 komen en het weer harken wordt. 3 km voor de top vlakt de klim af. Prachtig uitzicht over gletscher, diepe afgronden en de weg naar de top. Het restaurant op de top hangt vol met heroïsche foto's van weleer met de beroemde giro passage uit 1988 met vd Velde en Breukink. Op de toog een regelmatig fluitende en behoorlijk irritante Marmotte, die tot de volgende opmerking leidt: ultiem souvenir: een Marmotte met omgedraaide nek. Buiten een windorgel van lege wijnflessen...

Na een koffie en een biertje de 26 km lange en stuiterende afdaling in. Ronald zit al op ons te wachten met een Weizen. We zijn in Italië, dus pizzeria. De eerste is chiuso, de tweede gezellig vol.Met uitzicht op de gezette kok, een grote open oven en een schallende tv wordt het gewoon gezellig lekker. Het Stelvio bier is helaas uitverkocht. Wandeling langs etalages waarbij fietsen en drank een regelmatig terugkerend fenomeen zijn. Fiets uit de jaren dertig? met 5 versnellingen is een prachtig stuk vernuft. Klaverjassen om de avond af te sluiten.

Dag 4: Bormio - Stelvio - Bormio


Afstand: 42 km
Hoogtemeters: 1545 m
Temperatuur: 6 tot 24 Celsius

Pas: Stelvio(2760 m)

Route details

Het hoogste punt deze week met 37 tornanti. Indrukwekkende route tegen de wand aangeplakt. Als je hem naar boven rijdt heb je alle tijd om van het magnifieke uitzicht te genieten. Zeker als het naar 14% oploopt. Koffiestop net even over de helft, op dezelfde plek als gisteren, refugio Braulio. 2 langlaufers met cameraploeg en een Belg die het Strava record van 1.16 aanvalt.

Ik was eerder wat vooruit gereden om foto's te maken en zag al van verre een fietser aankomen waarvan ik dacht...dat kan toch niet zo snel. Dus wel! Wij hadden gewoon tijd zat voor een dubbele koffie. Records hoeven niet meer. Door tegen de steile wand op tot een lange groene hoogvlakte die doorloopt tot de Umbrail pas links en de laatste 3 steile km's rechts richting Stelvio. Ronald voelde zich vandaag iets minder, een extra stop was zo ingelast. Op Google op zoek naar de Gipetto, een gier die recent weer gespot is. Uitspraak van de dag nav de film Curieus case met Brad Pitt: over pit gesproken, wat gingen zij gisteren nat. Boven op de Stelvio is het behalve een enorme kermis vooral koud. Heel koud. Fietsend tussen de skiërs. Respect voor Fausto Coppi.

De geur boven op de Stelvio is apart, verbrand vlees met Sauerkraut: in een woord vreselijk. We nemen de tijd om een beetje op te warmen met warme choco en soep. Fraaie foto met zijn vieren voor het Cima Coppi bord. Shoppen in het mooie Bormio. Na het eten op zoek naar een kroeg met Stelvio bier. Gevonden en als presentje voor de eerste gasten een lokaal likeurtje. Al een aantal keren Braulio zien staan maar niemand had een idee wat het was, dus gewoon maar gevraagd: Braulio, kruidenbitters, we mochten er 2 proeven; "deze is veel bitterder of had ik de verkeerde bittere geproefd".


Dag 5: Santa Maria - Umbrailpass - Prad


Afstand: 17 km
Hoogtemeters: 1407 m

Passen: Umbrailpass (2503 m)


Ronald heeft gisteren al besloten om geen 4e col te doen. Hij gaat liever in een bak met ijs liggen. Dat maakt de keuze eenvoudiger. Met zijn 4n in de auto omhoog naar de Umbrail. Onderweg passeren een peleton fietsers en een groep langlaufers. De fietsers komen we nog 2 keer tegen. Ger en Richard gaan de geweldige afdaling in naar Santa Maria. Jur gaat met Ronald in de auto omlaag. Beneden opnieuw een dubbele koffie en dan met zijn 3n weer omhoog. De ultieme steile wand klim met veel haarspelden, onoverzichtelijk in het bos, en aantal fraaie uitzichten naar de Ofen pas en na 7 km de eerste hoogvlakte gevolgd door steile wand 2, nu boven de boomgrens.

Nog een stukje onverhard en dan hop zit je weer op de 2503m. en rijdt je Zwitserland uit en Italië weer in. Richard stopt op de Umbrail, Jur en Ger rijden nog 3 km door voor de Stelvio. Nu helemaal in de mist en overvol. Met zijn 4n lopen we nog naar het kapelletje boven op de Stelvio en gedenken op ruim 2750 meter met een electrische kaars onze vriend Marc Pieter.

Afdalen doen we in de auto, de 45+ bochten naar Prato langs de fraaie gletscher en zo nu en dan op de vierkante mm passeren. In Prato is het voor het eerst deze week aangenaam, 16C en op het terras in het zonnetje meer dan aangenaam. Dankjewel voor de zon!

Een bidon Facebook community gaat vorm krijgen. Discussies over like, unlike en hoe zorg je er nu voor dat alleen "die je wil" het berichtje krijgen. Wandeling naar het compleet verbouwde restaurant uit 2003, prima eten met serveersters+. Gratis tafelvoetbal met pijn in de rug vanwege de lage tafel. Voetbal Italië NL op de tv in de kamer omdat het resto-bar helemaal vol zit. Mijn voorspelling terwijl ik met Ger een drankje haal wordt bewaarheid , in minuut 9 staan we met 2-0 achter en zo blijft het, slecht en schaakvoetbal. Even de verdere historie van bidon en nl voetbal op een rij: 2013 St Leonardo, AC Milan PSV 3-0 2004 Nl Portugal in de Pyreneen, 1-2 Vreselijk veel geschop 1994 Nl Brazilië 2-3 met de vrije trap van Branco, Bebeto en Romario, Rutger in het ziekenhuis in Grenoble 1990 Nl Duitsland in Giethoorn, met lama Rijkaard en een smadelijk verlies 1-2 1988 Nl Ierland in Gulpen nog als “ou est le ballon” op de fiets in de Limburgse heuvels met lucky goal van Kieft. Score is niet best; 1 gewonnen, 5 verloren. Je zou kunnen denken dat we beter niet kunnen kijken.